Blog

Click the links below to read articles posted in this Blog.

បទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងរបស់សហគ្រាស គ្រឹះស្ថាន ក្រុមហ៊ុន

អនុលោមតាមមាត្រា ២២ នៃច្បាប់ស្តីពីការងារ ការរៀបចំឱ្យមានបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងសម្រាប់សហគ្រាស គ្រឹះស្ថានគឺជាកាតព្វកិច្ចរបស់និយោជក ដែលមានកម្មករនិយោជិតយ៉ាងតិចប្រាំបីនាក់។ តើអ្វីទៅជាបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុង? ហេតុអ្វីបានសហគ្រាស គ្រឹះស្ថាន ឬក្រុមហ៊ុនត្រូវមានបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុង? តើបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងនេះត្រូវមានខ្លឹមសារ ឬវិធានអ្វីខ្លះ? តើមានលក្ខខណ្ឌអ្វីខ្លះដើម្បីឱ្យច្បាប់ទទួលស្គាល់អានុភាពនៃបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងដែលបានតាក់តែងឡើងដោយនិយោជក? អត្ថបទនេះសាកល្បងឆ្លើយ និងពិភាក្សាដោយសង្ខេបអំពីសំណួរដែលបានលើកឡើងខាងលើនេះ។ ១.​ អ្វីទៅជាបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងរបស់សហគ្រាស​ គ្រឹះស្ថាន ឬក្រុមហ៊ុន?​ បទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងសំដៅទៅលើបទបញ្ជា ឬវិធាន​ដែលបង្កើតឡើង​ដោយនិយោជក​សម្រាប់​​អនុ​វត្ត​​ក្នុងសហគ្រាស គ្រឹះស្ថាន ឬក្រុមហ៊ុនរបស់ខ្លួន។​ យោងតាមមាត្រា​ ២២ នៃច្បាប់​ស្តីពីការងារ​ ការបង្កើតឱ្យមានបទញ្ជាផ្ទៃក្នុង គឺជាកាតព្វកិច្ចរបស់និយោជក។​ ម៉្យាងទៀត បើយើងពិនិត្យមើលខ្លឹមសារនៃមាត្រា​ ២ (ដែលបានផ្តល់និយមន័យនៃនិយោជក )​ និងមាត្រា ៣ (ដែលបានផ្តល់និយមន័យនៃកម្មករនិយោជិត) នៃច្បាប់​ស្តី​ពី​ការងារ យើង​អាច​​​បកស្រាយថា ការតាក់តែងបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុង មិនមែនគ្រាន់តែជា​កាតព្វកិច្ចទេ​ តែ​ក៏ជា​សិទ្ធិ​របស់​​និយោជកផង​ដែរ ដោយហេតុថានិយោជកមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រង​ និង​​ដឹកនាំកម្មករនិយោជិត និង​សហគ្រាស គ្រឹះស្ថាន ឬក្រុមហ៊ុនរបស់ខ្លួន។  មានមតិខ្លះអាចយល់ថា​បទ​បញ្ជា​​ផ្ទៃ​​​ក្នុងនេះប្រៀបបាននឹងកិច្ចសន្យារវាងនិយោជក និងកម្មករ​និយោ​ជិត។ ថ្វីត្បិតតែបទញ្ជា​ផ្ទៃក្នុ​ង​ត្រូវ​បាន​​បង្កើត​ដោយ​និយោជកជាឯកតោភាគី​ក្តី បទបញ្ជា​ផ្ទៃ​ក្នុង​នេះហាក់ដូចជាកិច្ចសន្យា​ ឬកិច្ចព្រមព្រៀងរវាងកម្មករនិយោជិត និងនិយោជកផងដែរ ដោយ​ហេតុថាកម្មករនិយោជិតបានយល់ព្រម​អនុវត្ត​តាម​បទបញ្ជា ឬវិធានដែល​បាន​កំណត់​ក្នុង​បទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងនោះ។​​ ម៉្យាងទៀត គំនិតដែលបានលើកឡើង​ថា​បទ​បញ្ជា​ផ្ទៃ​ក្នុង​ប្រៀប​បាន​នឹង​កិច្ចសន្យា ក៏អាចដោយសារមូលហេតុដែលថាទំាងនិយោជក និងកម្មករ​និយោជិត​ត្រូវ​គោរព​តាមបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងនេះ។ ពោលគឺបទបញ្ជា​ផ្ទៃក្នុង​ចង​កាតព្វកិច្ច​អនុវត្តចំពោះ​និយោជក​ផង និងកម្មករនិយោជិតផង។ ២. ហេតុអ្វីបានជាសហគ្រាស​ គ្រឹះស្ថាន ឬក្រុមហ៊ុនត្រូវមានបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុង? មូលហេតុដែលច្បាប់តម្រូវឱ្យនិយោជកដែលមានកម្មករនិយោជិតយ៉ាងតិចប្រាំបីនាក់រៀបចំ … Continue reading បទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងរបស់សហគ្រាស គ្រឹះស្ថាន ក្រុមហ៊ុន

ប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារ

ប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារ គឺជាប្រាក់បំណាច់ដែលច្បាប់ស្តីពីការងារផ្តល់ជូនកម្មករនិយោជិតដែលកំពុងបម្រើការងារក្នុងសហគ្រាស។ តាមរយៈវិសោធនកម្មលើមាត្រា ៨៩ និងមាត្រាពាក់ព័ន្ធផ្សេងទៀតនៃច្បាប់ស្តីពីការងារ នៅក្នុងឆ្នាំ ២០១៨ ប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារនេះបានមកជំនួសប្រាក់បំណាច់បណ្តេញចេញដែលនិយោជកត្រូវផ្តល់ជូនកម្មករនិយោជិតដែលត្រូវបានបញ្ឈប់ពីការងារ។ តើមានលក្ខខណ្ឌអ្វីខ្លះដើម្បីឱ្យកម្មករនិយោជិតទទួលបានប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារនេះ? តើប្រាក់បំណាច់នេះត្រូវបើកជូនកម្មករនិយោជិតយ៉ាងដូចម្ត៉េច? អត្ថបទនេះ ពិភាក្សាដោយសង្ខេបអំពីប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារនេះ។ ១. ភាពដូចគ្នា និងខុសគ្នារវាងប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារ និងប្រាក់បំណាច់បណ្តេញចេញ៖ ថ្វីត្បិតតែប្រាក់បំណាច់បណ្តេញចេញត្រូវបានលុបចោលដូចបានរៀបរាប់ខាងលើក៏ដោយ ដើម្បីងាយស្រួលយល់អំពីប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារ យើងគួរសាកល្បងប្រៀបធៀបគ្នារវាងប្រាក់បំណាច់ទាំងពីរប្រភេទនេះជាមុនសិន។ ជាដំបូង យើងពិនិត្យឃើញមានចំណុចដូចគ្នាមួយចំនួនដូចខាងក្រោម៖ ប្រាក់បំណាច់ទាំងពីរប្រភេទនេះត្រូវបានផ្តល់ជូនតែកម្មករនិយោជិតដែលមានកិច្ចសន្យាការងារមានថិរវេលាមិនកំណត់ ឬដែលយើងហៅកាត់ជាភាសាអង់គ្លេសថា UDC ប៉ុណ្ណោះ ។ ចំណែកឯកម្មករនិយោជិតដែលមានកិច្ចសន្យាការងារមានកំណត់ថិរវេលា ឬហៅថា FDC វិញ មិនទទួលបានប្រាក់បំណាច់ទាំងពីរប្រភេទនេះឡើយ។ ប្រាក់បំណាច់ទាំងពីនេះត្រូវបើកឱ្យទៅកម្មករនិយោជិត ក្នុងករណីបញ្ឈប់ដោយមានជម្ងឺ។ ចំនួននៃប្រាក់បំណាច់ស្មើនឹងប្រាក់ឈ្នួល និងប្រាក់បន្ទាប់បន្សំចំនួន ១៥ ថ្ងៃ ក្នុង ១ ឆ្នាំ។ ប្រាក់ចំណាច់ទាំងពីរនេះមិនត្រូវបានផ្តល់ជូនកម្មករនិយោជិតដែលលាឈប់ពីការងារដោយសាមីកម្មករនិយោជិតឡើយ។ ប្រាក់បំណាច់ទាំងពីរនេះ មិនត្រូវបានផ្តល់ជូនកម្មរនិយោជិណាដែលត្រូវបាននិយោជកបញ្ឈប់ពីការងារ ដោយសារកម្មករនិយោជិតនោះមានកំហុសធ្ងន់ឡើយ។ បន្ទាប់ពីបានពិភាក្សាអំពីចំណុចដូចគ្នារួចមក យើងបន្តពិភាក្សាចំណុចខុសគ្នានៃប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារ និងប្រាក់បំណាច់បណ្តេញចេញ ដូចខាងក្រោម៖ ប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារត្រូវបានផ្តល់ជូនកម្មករនិយោជិតដែលកំពុងបម្រើការងារជូននិយោជក ចំណែកឯប្រាក់បំណាច់បណ្តេញចេញវិញត្រូវបានផ្តល់ជូនកម្មករនិយោជិតតែក្នុងករណីដែលកម្មករនិយោជិតនោះត្រូវបាននិយោជកបញ្ឈប់ពីការងារតាមច្បាប់តែប៉ុណ្ណោះ។ វិធានស្តីពីប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារហាក់ដូចជាផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់កម្មករនិយោជិតប្រសើរជាងវិធានស្តីពីប្រាក់បំណាច់បណ្តេញចេញ ដោយហេតុថាកម្មករនិយោជិតអាចទទួលបានប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារចំនួនពីរដង ជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ ក្នុងករណីដែលកម្មករនិយោជិត លាឈប់ពីការងារដោយខ្លួនឯង … Continue reading ប្រាក់បំណាច់អតីតភាពការងារ

តុលាការការងារនៅកម្ពុជា

តុលាការការងារមានសមត្ថកិច្ចដោះស្រាយវិវាទការងារ និងបញ្ហាទាំងឡាយណាដែលបានចង្អុលបង្ហាញដោយច្បាប់ការងារ។ ច្បាប់ការងារនៅទីនេះសំដៅដល់ច្បាប់ និងបទប្បញ្ញត្តិទាំងឡាយដែលគ្រប់គ្រងទំនាក់ទំនងផ្នែកការងារ ដែលមានជាអាទិ៍ច្បាប់ស្តីពីការងារដែលត្រូវបានប្រកាសឱ្យប្រើនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៩៧ និងច្បាប់ស្តីពីសហជីពដែលត្រូវបានប្រកាសឱ្យប្រើនៅឆ្នាំ២០១៦។ អត្ថបទនេះពិភាក្សាដោយសង្ខេបអំពីបទប្បញ្ញត្តិដែលពាក់ព័ន្ធនឹងសមត្ថកិច្ចនៃតុលាការការងារនេះ។ ទី១ ការវាយតម្លៃកំហុសធ្ងន់របស់ភាគីនៃទំនាក់ទំនងការងារ៖ កំហុសធ្ងន់របស់កម្មករនិយោជិត គឺជាមូលហេតុសមរម្យដែលអនុញ្ញាតឱ្យនិយោជកបញ្ឈប់កម្មករនិយោជិតពីការងារ។ ហើយកំហុសធ្ងន់របស់និយោជក ក៏ជាមូលហេតុសមរម្យនៃការរំលាយកិច្ចសន្យាជាឯកតោភាគីដោយកម្មករនិយោជិតផងដែរ។  ហេតុនេះហើយការវាយតម្លៃ ឬការកំណត់ថាកំហុសមួយជាកំហុសធ្ងន់មានភាពចាំបាច់ណាស់នៅក្នុងការរំលាយកិច្ចសន្យាការងារជាឯតោភាគីដោយភាគីណាមួយ។ ច្បាប់ស្តីពីការងារមិនបានផ្តល់និយមន័យនៃកំហុសធ្ងន់ឡើយ ប៉ុន្តែបានរៀបរាប់អំពីកំហុសធ្ងន់របស់កម្មករនិយោជិត និងនិយោជក។  មាត្រា ៨៣ ចំណុច ក នៃច្បាប់ស្តីពីការងារ បានរៀបរាប់កំហុសធ្ងន់របស់និយោជកដូចខាងក្រោមនេះ៖ ១. កលល្បិចបោកបញ្ឆោត ដែលប្រើដើម្បីទាក់ទាញ កម្មករនិយោជិតឱ្យចុះកិច្ចសន្យា ក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលកម្មករនិយោជិតនេះច្បាស់ជាមិនយល់ព្រមផងទេ បើខ្លួនពុំបានត្រូវគេបោកបញ្ឆោត។ ២. ការមិនព្រមបើកប្រាក់ឈ្នួលឱ្យទាំងអស់ ឬមួយភាគខ្លះ។ ៣. ការយឺតយូរជាច្រើនលើកក្នុងការបើកប្រាក់ឈ្នួល។ ៤. ការជេរប្រមាថ ការកំហែងគំរាម អំពើឃោរឃៅ ឬការវាយដំ។ ៥. ការមិនបានប្រគល់ការងារឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់ដល់កម្មករនិយោជិត ដែលទទួលធ្វើការងារតាមបរិមាណផលិតផល។ ៦. ការមិនប្រតិបត្តិវិធានអនាម័យពលកម្ម និងសន្តិសុខពលកម្មដែលមានកំណត់ក្នុងបទប្បញ្ញត្តិជាធរមាន។ មាត្រា ៨៣ ចំណុច ខ នៃច្បាប់ស្តីពីការងារ បានរៀបរាប់កំហុសធ្ងន់របស់កម្មករនិយោជិត ដូចខាងក្រោមនេះ៖ ១. ការលួច ការប្រវ័ញ្ច … Continue reading តុលាការការងារនៅកម្ពុជា

រូបភាពគតិយុត្តរបស់គ្រឹះស្ថានដែលធ្វើប្រតិបត្តិការធនាគារ

ច្បាប់ស្តីពីគ្រឹះស្ថានធនាគារ និងហិរញ្ញវត្ថុ ដែលត្រូវបានប្រកាសឱ្យប្រើនៅឆ្នាំ១៩៩៩ ជាពិេសស មាត្រា ១ បានផ្តល់និយមន័យដល់ “ធនាគារ” ថាជានីតិបុគ្គលដែលមាននីតិសម្បទាពិសេសក្នុងការជ្រើសរើសយកប្រតិបត្តិការធនាគារជាមុខរបរប្រក្រតី។ តើនីតិបុគ្គលប្រភេទណា ឬគ្រឹះស្ថានត្រូវមានរូបភាពគតិយុត្ត ឬទម្រង់បែបណា ទើបអាចត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើប្រតិបត្តិការធនាគារបាន? អត្ថបទនេះពិភាក្សា និងឆ្លើយដោយសង្ខេបទៅនឹងសំណួរដែលបានលើកឡើងខាងដើមនេះ។ អត្ថបទនេះ នឹងមិនពិភាក្សាអំពីលក្ខខណ្ឌតម្រូវផ្សេងទៀតដើម្បីទទួលបានការអនុញ្ញាតក្នុងការធ្វើអាជីវកម្មធនាគារឡើយ។ ច្បាប់ស្តីពីគ្រឹះស្ថានធនាគារ និងហិរញ្ញវត្ថុ ជំពូកទី ៣ ដែលមានចំណងជើងថា “រូបភាពគតិយុត្តរបស់គ្រឹះស្ថានចំណុះច្បាប់នេះ” បានកំណត់រូបភាពគតិយុត្ត ឬប្រភេទនៃនីតិបុគ្គលដែលអាចត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើអាជីវកម្មធនាគារ ដូចខាងក្រោម៖ ១. ក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុននៃច្បាប់ពាណិជ្ជកម្ម៖ យោងមាត្រា ១១ នៃច្បាប់ស្តីពីគ្រឹះស្ថានធនាគារ និងហិរញ្ញវត្ថុ គ្រឹះស្ថានដែលអាចធ្វើអាជីវកម្មធនាគារត្រូវតែបានបង្កើតឡើង ក្រោមរូបភាពជាក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុននៃច្បាប់ពាណិជ្ជកម្ម។ តើក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុននៃច្បាប់ពាណិជ្ជកម្មជាក្រុមហ៊ុនបែបណា? ច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្មដែលត្រូវបានប្រកាសឱ្យប្រើនៅឆ្នាំ២០០៥ បានកំណត់ទម្រង់ ២ ប្រភេទនៃក្រុមហ៊ុនដែលធ្វើពាណិជ្ជកិច្ចនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។ ទម្រង់ ទី១ គឺជាក្រុមហ៊ុនសហកម្មសិទ្ធិ ដែលត្រូវបានបែងចែកជាក្រុមហ៊ុនសហកម្មសិទ្ធិទូទៅ និងក្រុមហ៊ុនសហកម្មសិទ្ធិមានកម្រិត។ ទម្រង់ ទី២ គឺជាក្រុមហ៊ុនមូលធន ដែលត្រូវបានបែងចែកជា ក្រុមហ៊ុនឯកជនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត និងក្រុមហ៊ុនមហាជនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត។ (មាត្រា ១ នៃច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្ម) តើក្រុមហ៊ុនទាំង ២ ទម្រង់ខាងលើ សុទ្ធតែអាចធ្វើអាជីវកម្មធនាគារបាន … Continue reading រូបភាពគតិយុត្តរបស់គ្រឹះស្ថានដែលធ្វើប្រតិបត្តិការធនាគារ

Loading…

Something went wrong. Please refresh the page and/or try again.

About Me

Hi, I’m Nop. My interest is researching and sharing laws and regulations governing business or commercial activities in Cambodia.

Subscribe to My Blog

Get new content delivered directly to your inbox.

Please fill-in your email and confirm your following in your inbox.

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close